واقعاً دیدهای…
نه اینکه فقط از کنارش رد شده باشی.
گاهی آنقدر به صفحهی گوشی خیره میشویم که بزرگترین سقف دنیا را فراموش میکنیم.
آسمان، عجیبترین معلم آرامش است.
هیچوقت تلاش نمیکند چیزی باشد که نیست.
آبی است.
ابری است.
بارانی است.
همانطور که هست.
شاید ما هم لازم نباشد همیشه نقش بازی کنیم.
گاهی خودِ واقعیات، آرامترین نسخهی توست.